Wizualizacja parkingu to graficzny plan placu, na którym miejsca postojowe i doki są naniesione jako obiekty na zdjęcie lotnicze lub rzut obiektu. Kolor i ikona obiektu odpowiadają rzeczywistej zajętości stanowiska, więc jedno spojrzenie zastępuje przeglądanie tabeli z kilkuset rekordami.
Czym jest wizualizacja parkingu
Rejestr transportów w formie tabeli odpowiada precyzyjnie na pytanie „który pojazd stoi na miejscu 22K", ale bardzo słabo na pytanie „gdzie mamy jeszcze wolne miejsce blisko rampy paletowej". Pierwsze pytanie zadaje księgowość i dyspozytor, drugie - osoba, która właśnie odbiera telefon od kierowcy stojącego przed bramą.
Wizualizacja zajętości miejsc parkingowych odpowiada na to drugie pytanie. Zamiast listy kodów pokazuje plan obiektu z naniesionymi stanowiskami, na którym zajęte i wolne miejsca różnią się kolorem, a pojazdy stojące na placu są oznaczone ikoną. Określenie dynamiczna wizualizacja parkingu podkreśla, że nie jest to statyczny rysunek techniczny, lecz widok odświeżany razem ze stanem rejestru - obiekt zmienia wygląd w momencie, w którym pojazd faktycznie zajmuje lub zwalnia stanowisko.
Praktyczne zastosowania takiego widoku to przede wszystkim:
- Szybkie wskazanie wolnego stanowiska - portiernia kieruje kierowcę bez konsultacji z magazynem.
- Ocena obłożenia placu - widać, czy plac zapełnia się równomiernie, czy tylko przy jednej rampie.
- Planowanie kolejnych przyjazdów - świadomość, ile miejsc zostanie wolnych za godzinę.
- Skrócenie manewrów - pojazd jedzie od razu we właściwe miejsce, zamiast krążyć po placu.
- Wdrożenie nowych pracowników - plan jest czytelny bez znajomości wewnętrznych kodów stanowisk.
Widok stanowi uzupełnienie rezerwacji terminów opisanych w materiale o oknach czasowych i awizacji dokowej: kalendarz mówi, kiedy pojazd przyjedzie, a wizualizacja - gdzie ma stanąć po wjeździe na teren zakładu.
Jak wygląda widok placu
Wizualizację uruchamia się z lewego menu, w grupie Yard Management, wybierając pozycję Wizualizacja. W tej samej grupie znajdują się pozycje Parkowanie, Kontenery, Transporty wg statusów oraz Historia, a poniżej - Bramy, Miejsca parkingowe i Transport wewnętrzny.
Rzut obiektu zamiast listy kodów
Tłem planu jest zdjęcie lotnicze konkretnego obiektu, a nie schemat. Stanowiska przy rampach (15M-20M, 21K-24K) i ukośne miejsca po prawej stronie odwzorowują rzeczywisty układ placu.
Na planie widocznych jest kilka rzeczy naraz. Kolor prostokąta odróżnia grupy stanowisk - w przykładzie jasnoniebieskie miejsca oznaczone literą M sąsiadują z fioletowymi oznaczonymi literą K. Ikona pojazdu wewnątrz prostokąta informuje, że stanowisko jest zajęte, a jej brak - że jest wolne. Miejsca po prawej stronie planu są pochylone pod kątem, co odwzorowuje ukośne stanowiska postojowe; odpowiada za to parametr rotacji opisany w dalszej części artykułu.
Cztery typy obiektów na planie
Plan buduje się z pozycji menu Miejsca parkingowe, gdzie wyświetla się zestawienie z aktualnymi obiektami. Dostępne są tam dwa polecenia: Nowy, które po rozwinięciu proponuje cztery typy obiektów, oraz Edycja pozwalająca zmienić obiekt zaznaczony na liście.
| Typ obiektu | Do czego służy | Znaczenie współrzędnych |
|---|---|---|
| Obrazek | Tło planu - rzut lub zdjęcie lotnicze magazynu i parkingu | Punkt zaczepienia tła, wskazywany w atrybutach |
| Miejsce parkingowe | Pojedyncze stanowisko postojowe lub dok | X, Y to położenie prostokąta; szerokość i wysokość - jego wymiary |
| Koło | Obiekt okrągły, np. oznaczenie punktu charakterystycznego | X, Y to środek koła, a szerokość oznacza średnicę |
| Linia | Prosta linia od punktu A do punktu B, np. granica strefy | Punkty początkowy i końcowy odcinka |
Kolejność dodawania ma znaczenie praktyczne: najpierw warto wgrać obrazek stanowiący tło, ponieważ dopiero na nim da się sensownie odczytać współrzędne dla pozostałych obiektów. Dodanie stanowisk przed wgraniem tła kończy się zwykle koniecznością poprawiania wszystkich współrzędnych.
Formularz obiektu krok po kroku
Formularz dla wszystkich czterech typów obiektów jest zbliżony i dzieli się na trzy części: dane opisowe, geometrię oraz przeznaczenie stanowiska.
Trzy sekcje jednego formularza
Dolna sekcja ze znacznikami Rampa PALETY, Rampa GABARYTY i Rampa KURIERZY decyduje o tym, jaki rodzaj dostaw może zostać skierowany na dane stanowisko.
Poszczególne pola odpowiadają za następujące elementy:
- Magazyn - lista rozwijana wiążąca obiekt z konkretnym magazynem.
- Kod - własne oznaczenie stanowiska, widoczne później na planie i w rejestrze parkowania.
- Typ obiektu - dok, miejsce parkingowe albo inny typ obiektu.
- Opis i uwagi - informacja wyświetlana oraz komentarz roboczy do stanowiska.
- Kolejność - pozycja obiektu w zestawieniu.
- Aktywne - znacznik włączający lub wyłączający obiekt bez usuwania go z bazy.
- Rotacja - pochylenie obiektu o wskazany kąt, potrzebne przy stanowiskach ukośnych.
- X, Y, szerokość, wysokość - położenie i wymiary obiektu podawane w pikselach.
- Atrybuty - dodatkowe właściwości graficzne w formacie SVG, na przykład kolor wypełnienia czy obramowanie.
Sekcja atrybutów zasługuje na osobną uwagę, bo to ona odpowiada za czytelność całego planu. To właśnie tutaj ustala się kolorystykę odróżniającą grupy stanowisk widoczne na pierwszym zrzucie. Warto trzymać się prostej, konsekwentnej palety - plan ma być czytelny dla portierni w pośpiechu, a nie efektowny.
Obiekt typu obrazek konfiguruje się analogicznie, z tą różnicą, że w atrybutach wskazuje się ścieżkę do pliku tła, na przykład href="/App_Pictures/rzut-obiektu.jpeg". Przy kopiowaniu takiej ścieżki z edytora tekstu łatwo o typograficzne cudzysłowy zamiast prostych - to najczęstsza przyczyna sytuacji, w której tło po zapisaniu formularza po prostu się nie wyświetla.
Jak ustalić współrzędne X i Y
Współrzędne obiektów odczytuje się bezpośrednio z pliku graficznego stanowiącego tło i podaje w pikselach. Nie trzeba do tego żadnego specjalistycznego oprogramowania - wystarczy systemowy Paint.
Linijka i pozycja kursora
W zakładce Widok wystarczy włączyć linijkę albo wskazać punkt kursorem - współrzędne pokażą się w lewym dolnym rogu okna programu.
Sam proces nanoszenia stanowiska sprowadza się do czterech kroków:
- Otwórz plik tła w programie graficznym i wskaż kursorem lewy górny róg stanowiska.
- Odczytaj współrzędne X i Y w pikselach i wpisz je do formularza obiektu.
- Zmierz szerokość i wysokość stanowiska, również w pikselach, i uzupełnij odpowiednie pola.
- Jeśli stanowisko jest ukośne, podaj kąt w polu rotacji i zapisz formularz.
Przy obiekcie typu koło zasada jest nieco inna: współrzędne X i Y wskazują środek koła, a pole szerokości oznacza jego średnicę. To drobna różnica, ale pominięcie jej powoduje, że obiekt ląduje w innym miejscu, niż zakładano.
Kto stoi na którym miejscu
Plan graficzny odpowiada na pytanie o wolne miejsce, natomiast pozycja menu Parkowanie udziela odpowiedzi szczegółowej: pokazuje zestawienie zajętych stanowisk wraz z pojazdami i naczepami, które na nich stoją, oraz z powiązanymi awizacjami.
Pełny kontekst jednego stanowiska
Każdy wiersz łączy numer rejestracyjny z kodem rampy, numerem Load Plan i godziną podstawienia, a także z danymi kontaktowymi kierowcy - wszystko potrzebne, by zadzwonić i przestawić pojazd.
Zestawienie zawiera między innymi numer rejestracyjny pojazdu, typ, kod rampy lub miejsca parkingowego, numer Load Plan, datę i godzinę podstawienia oraz nazwy kontrahenta i przewoźnika wraz z danymi kierowcy. To ten sam numer Load Plan, który pojawia się przy zwolnieniu rampy w module awizacji, dzięki czemu historia jednego transportu jest spójna od rezerwacji terminu aż po wyjazd z zakładu. Dane trafiają do wspólnej bazy danych SQL Server, z której korzystają pozostałe moduły platformy.
Dyspozycja i transport wewnętrzny
W zestawieniu parkowania dostępne jest polecenie Dyspozycja, które pozwala wydać polecenie przemieszczenia transportu na inny obiekt placu. To odpowiednik sytuacji, w której dyspozytor decyduje, że pojazd czekający na parkingu buforowym ma podjechać pod konkretną rampę. Techniczne szczegóły samego mechanizmu opisuje strona transakcji maw_events_dyspozycja, a przemieszczenia realizowane wewnątrz zakładu - materiał o transporcie wewnętrznym.
Wydana dyspozycja zmienia stan w rejestrze, a więc automatycznie także obraz na planie: stanowisko źródłowe zwalnia się, a docelowe zostaje oznaczone jako zajęte. Rozszerzony podgląd pojedynczego transportu na placu udostępnia widok opisany na stronie yard_view. Kolorystykę i sposób prezentacji samych zestawień można dopasować bez zmian w kodzie, korzystając z modułu Konfigurator.
Warto pamiętać, że wizualizacja jest warstwą prezentacji, a nie źródłem prawdy. Stanem faktycznym pozostaje rejestr - plan jedynie tłumaczy go na obraz. Dlatego przy wdrożeniu kluczowe jest nie tyle staranne narysowanie planu, ile konsekwentne rejestrowanie zdarzeń wjazdu, przestawienia i wyjazdu, opisane szerzej w materiale o systemie awizacyjnym.
Podsumowanie
Wizualizacja parkingu zamienia tabelę z kilkuset rekordami w jeden czytelny obraz placu. Buduje się ją z czterech typów obiektów nanoszonych na zdjęcie lotnicze lub rzut obiektu, opisanych współrzędnymi w pikselach, wymiarami, kątem rotacji i atrybutami SVG odpowiadającymi za kolorystykę. Znaczniki przeznaczenia rampy pozwalają dodatkowo określić, jaki rodzaj dostaw obsługuje dane stanowisko.
Dla portierni oznacza to możliwość wskazania wolnego miejsca bez telefonu do magazynu, dla dyspozytora - szybką ocenę obłożenia placu, a dla kierowcy - krótszy manewr po wjeździe. Pełną listę transakcji tworzących moduł zarządzania placem zebrano na stronie transakcji YMS.